In dit derde boek schrijft Roland over het geassisteerd leren leven met het P.A.B.
Het PAB is een budget dat het Vlaams Fonds aan personen met een handicap toekent voor de gehele of gedeeltelijke tenlasteneming van de kosten van de persoonlijke assistentie en de organisatie ervan. Het PAB maakt het Roland mogelijk om thuis te wonen.

Praten en schrijven doet Roland via ‘Lucy’, een alternatief communicatiesysteem.
Aan zijn rolstoel is een toetsenbord bevestigd en via een laserstraal stipt Roland letter na letter aan. De woorden verschijnen op een schermpje en wanneer hij op het einde van een zin de entertoets aanstipt, herhaalt een computerstem zijn woorden.
Om te schrijven wordt Lucy aan een computer of laptop gekoppeld.

De cover van het boek werd ook deze keer ontworpen door illustrator en Rodenaar Jurgen Walschot.

U kunt ook een exemplaar bestellen door 12 euro over te schrijven op rekeningnummer 850-8206017-09 van Vriendenkring Jeanine en Roland, p/a Bosstraat 21, 1640 Sint-Genesius-Rode. Wie financieel wil steunen, kan dit op hetzelfde rekeningnummer.

foto’s: www.eenzamestilte.be (= De Site van Roland).

Eerder verscheen bij Sig Rolands tweede boek ” Dat andere leven “.
Daarin beschrijft hij zijn nieuwe leven thuis met locked-in. Hij wil het syndroom meer bekendheid geven,
maar slaagt er bovenal in een mooi verhaal op te hangen over de kracht van de thuiszorg en de mantelzorg.
Een boeiende getuigenis. Het eerste boek “De eenzame stilte” is nog beperkt verkrijgbaar via www.eenzamestilte.be.
Het gaat over het ziekteproces en de vele ziekenhuisopnames, onderzoeken en behandelingen.
* locked-in-syndroom:
Het locked-in-syndroom is een zeldzame neurologische aandoening. Een propje bloed zet zich in de hersenstam vast waardoor deze geen prikkels meer kan doorgeven. De toevoer van zuurstofrijk bloed naar het deel van de hersenen dat voor de bewegingen moet zorgen, wordt volledig afgesloten. Hierdoor worden alle motorische mogelijkheden van een persoon geblokkeerd met als gevolg: een totale verlamming, niet meer kunnen slikken of spreken. De intellectuele en geestelijke mogelijkheden blijven wel intact.

Frans Peetermans stelde een boek samen in verband met de vlucht van Geluwenaars naar Gooik in de Eerste Wereldoorlog. Maar ook de omgekeerde beweging werd gemaakt in de Tweede Wereldoorlog: een aantal Gooikenaars vluchtte toen in
paniek naar Geluwe.
Rond die twee gebeurtenissen werden al een aantal teksten en foto’s gevonden. Getuigenissen van nakomelingen werden opgetekend om op die manier een stukje Gooikse – en Geluwse – geschiedenis vastgelegd.

Frans Peetermans schreef eerder al:
Guuks en Guuëks 2
Frans Peetermans heeft reeds twee boeken over het Gooikse dialect op zijn actief. Deze boeken zijn uniek.
Op bijna 300 voor het eerste deel en ruim 400 bladzijdenvoor de tweede uitgave, en in meer dan 7000 Gooikse woorden en uitdrukkingen vindt U een taal terug die,
helaas, stilaan maar zeker aan het verdwijnen is. Ze werd dan ook voor U vastgelegd in een boek, dat uitnodigt om bekeken en gelezen te worden. Als U erin gaat bladeren,
ontdekt U de wereld van vroeger terug, op een heel vlotte, bijna speelse manier voorgesteld in die duizenden
“Guuëkse” uitdrukkingen.
leden: 18,50 € – niet-leden: 21,00 €
Guuks 1 en Guuëks 2 samen:
leden: 32,00 € – niet-leden: 37,00 €
Gooikse Anekdootjes
In elk mensenleven zijn er tientallen belevenissen, voorvallen en anekdoten die zich in het geheugen nestelen. Af en toe komen ze onverwachts in je gedacht naar aanleiding
van een toevallige ontmoeting, een foto of een voorval. Zo schreef Frans Peetermans een heleboel verhalen die hij gaandeweg hoorde vertellen, neer. Gezien Frans de specialist
is wat betreft het Gooikse dialect, werd dit boek dan ook enerzijds in ons dialect geschreven en anderzijds vertaald in het Algemeen Nederlands.
Dit boek kwam tot stand ter gelegenheid van de Erfgoeddag 2005 met als thema “Gevaar”. Het gevaar zat er inderdaad in dat talloze verhalen en anekdoten zouden verloren
gaan voor het nageslacht. Vandaar dat “Gooikse Anekdootjes” dan ook een vijtigtal verhalen, geïllustreerd met foto’s en tekeningen, bevat.
leden: 17,50 € – niet-leden: 20,00 €

Je had al aangekondigd dat je in dit boek een auteur zou laten meedoen. Doelbewust?

Het is altijd gemakkelijk om met mensen te lachen, te gebruiken, sommigen denken misbruiken,… en ik vond dat er wel eens met de auteur zelf gelachen mocht worden.
Zelfspot is nooit vreemd.
Maar het probleem bij dit boek is geweest dat de plot en de werkelijkheid zich met mekaar zijn gaan verweven. Met bepaalde problemen in Knokke
(nvdr. Inval van het parket bij de Compagnie du Zoute) en dan heb ik bepaalde accenten moeten herleggen.
Je kan van iemand iets zeggen zolang het niet echt is en dan zal er goed mee gelachen worden. Maar de situatie is anders als het werkelijk gebeurd.
Ik doe dat wel in m’n boeken de werkelijkheid gebruiken, heroriënteren maar deze keer heeft de werkelijkheid mij in snelheid gepakt in dit verhaal.
Dus het verhaal van de ‘auteur’ werd wat moeilijker, de plot is iets gekanteld.

Het boek vertrok vanuit 3 ideeën:
- De confrontatie tussen de auteur en Graaf Burgemeester Lippens om zo als het ware de realiteit en de fictie te ‘big-brotheren’.
- De humoristische ondertoon rond een decoratie.
- En het vertrekidee was de gemeenteraadsverkiezingen. Ik heb al ondervonden als je iets universeel wil schrijven, kun je maar beter terugkruipen in een kleine cosmos. Dan gaat dat universeler worden. Hoe intiemer je wordt hoe meer je over algemene gevoelens schrijft.
Door mij te concentreren op die verkiezing ga je in Knokke die eigenlijk ook niet meer is dan een dorp zien welke conflicten en spanningen dat dat meebrengt bij de mensen. Het legt hun kleine kant bloot. Daarop is het boek vertrokken.

Nog meer dan in je vorige boek geef je de mensen mee dat er racisme ontstaat op klasse verschil.

Dat is doelbewust. Ik wil daar heel duidelijk in zijn omdat ik al ondervonden heb in veel interviews dat ik fout begrepen wordt of mensen willen dat fout begrijpen.
Ik ben persoonlijk een heel grote fan van Knokke, ik ben ook fan van goede restaurants, mooie wagens, veel geld,… maar ik merk rond mij een steeds grotere honger naar hexuberante dingen en daar ben ik geen fan van.
Ik heb heel veel problemen met het feit dat veel mensen zich spiegelen om gelukkig te zijn aan het ongeluk van iemand anders en dat vind ik jammer.
Veel mensen zouden graag hun auto inruilen voor een kleiner model als alle buren maar met een fiets rijden zodat zij terug de grote man zijn. Dat gevoel van jaloezie is mij gelukkig totaal onbekend.
De hebzucht van banken, interbrew,… de enorme winsten die ze maken.
Als je je aandelen wil laten pieken dan moet je vooral zeggen het gaat niet goed en ik ga 200 man aan de deur zetten. Dan pieken je aandelen. Daar klopt iets niet. Dat is kapitalistische maatschappij op zijn engst.
We gaan terug naar een soort koloniale tijd.

Documenteert u zich veel voor uw boeken bijvoorbeeld u spreekt in het boek over vacuüm metaal detectie.

Ik koop me daar wel eens een boek over. Maar ik ben geen freak.
Want je weet in m’n boek komen 5 politieagenten voor en nu de boeken bekender worden heb ik eens naar Knokke gebeld en gevraagd hoeveel politieagenten er werken. Ik kreeg de hoofdcommissaris aan de lijn en die zei voor het moment 198 benoemden en de rest is tijdelijk. Toen dacht ik ooh hooh ik moet er dringend bijmaken (lacht) maar ondertussen heb ik beslist om het bij 6 te houden.
Voor mij telt vooral de sfeer als de sfeer maar juist is. De mensen moeten geloven wat ze lezen.

Het hoofdpersonage Luc Borré blikt in dit boek meer terug in de tijd, is dit Jos Pierreux die dit jaar 50 wordt die ook al terugblikt?

Het is zo dat ik me voorgenomen heb om bij Borré met mondjesmaat gegevens uit zijn verleden mee te geven om meer te laten voelen hoe hij de mens geworden is die hij nu is.

ja, ja,ja,… oorspronkelijk was hij iets jonger omdat hij fysiek geënt was op een overleden vriend.
Maar het karakter heeft hij van iemand wiens naam ik niet ga noemen maar erg op mij lijkt (lacht).
En daardoor zit je met die tweespan van een jeugdig lichaam en een wat grijzere geest.
Ik vond dat de lezer na enkele boeken ook recht had op ‘de fond’ want anders gaat hij zich bedrogen voelen. Maar ik doe het doelbewust met mondjesmaat.

In elk boek geef je ook extra thema’s mee zoals nu over jonge moeders. Een dochter die zwanger is, abortus,…

Ja, Het is niet toevallig dat de kaft van dit boek anders is dan de vorige. Ik heb me drie boeken echt meer met politiek en wat is recht en onrecht bezig gehouden. Maar nu boeit ‘het gezin’ me heel erg, de familie kan een wurgende greep op mensen hebben, liefde van familie kan ook wurgend zijn, niet alleen de haat. Het kan verstikkende invloed op de mensen hebben hé. Van niet uit een milieu te kunnen of te mogen. In het volgende boek voor 2008 ga ik daar verder op ingaan.
Het valt me op dat je daarover begint want de meeste mensen zien dat niet. Het is niet alleen de plot, maar als je zo’n zaken onderhuids kunt meegeven is dat leuk. Want als je het er met de voorhamer inklopt van “vrouwen die hun kinderen achterlaten zijn slecht” ja bon wat zijn we daarmee? Mij gaat het er meer over hoe komt het , uit welk milieu,…
Ik steek het er allemaal zo voorzichtig mogelijk in dat het niet te zwaar wordt.
En de humor? Ik heb goed gelachen.
Dat is het moeilijke evenwicht natuurlijk hé.

Voor 2008 kondigt Jos Pierreux reeds het boek “Van wijven en zessen” aan.

Met Plankgas en Plastronneke verzeil je in een wereld van neerstortende bloempotten en ontplofte stinkbommetjes. De twee geniale broekventjes vullen hun dagen met poetsen bakken, loefen afsteken, miserie verkopen en meisjes pitsen.
Hangjongeren kan men ze niet noemen, vermits ze meestal op de vlucht zijn voor het fluitje van de wet. Kortom, ze zijn het perfecte voorbeeld voor tieners die sneller een strafregister willen dan een diploma.

In dit derde album gaan ze bij het circus, ontmaskeren ze buitenaardse wezens en Plastronneke gaat zelfs boksen met een echte stier. U merkt het al, dit hyperactieve duo barst weer van de energie en spettert van de bladzijden!

ISBN 90 0222 489 3
Uitgeverij: Standaard uitgeverij
Prijs: 4,10 euro
Hip gekleed: een strook uit de potloodversie van deze plaat.

Sinds een aantal maanden spreekt iedereen in de Parijse opera over het spook. De mysterieuze gedaante duikt op achter de coulissen, jaagt de toneelknechten en ballerina’s de stuipen op het lijf en is de oorzaak van verscheidene ‘ongelukken’. Een zangeres met stemproblemen, een vallende kroonluchter, moord …

Over het spook maakt de jonge zangeres Christine zich geen zorgen. Want ze wint de harten van het publiek met haar adembenemende solo’s. En dat heeft ze te danken aan de zangles van de Stem, haar geheimzinnige, onzichtbare zangleraar. Maar die wil dat Christine haar grote liefde Raoul voor hem opgeeft.

Het Spook van de Opera is een roman van Gaston Leroux geïnspireerd op George du Maurier’s Trilby, die gaat over een mysterieus figuur die Opéra Garnier in Parijs terroriseert om een zangeres die hij liefheeft hogerop te helpen.
Het boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1910 en werd voor het eerst naar het Engels vertaald in 1911. Van daar uit is het vervolgens meerdere malen vertaald naar het witte doek en theaterproducties.

- Iedereen heeft wel reeds van de titel ” Het spook van de Opera” van Gaston Leroux gehoord of de muzikal gezien, maar ik denk weinigen hebben het boek gelezen?
Dat klopt. Het is zelfs zo dat het boek (in Nederlandse vertaling) in haast geen enkele bibliotheek is te vinden.

- Het boek is zeer visueel gebracht met uitvoerige locatiebeschrijvingen, zoals de tocht van Christine en Raoul in het toneel gewelf (de twaalf bovengrondse verdiepingen) en de tocht van de Turk en Raoul door het geheime gangenstelsel die onmiddellijk een sfeer en spanning oproepen.
Dat klopt, en het is niet eens mijn verdienste. Leroux is een meester in dit soort sfeerschepping.

- Via dit boek krijgen de jongeren ook enkele thema’s voorgeschoteld als: onbeantwoorde liefde, jaloezie, dodelijke passie.
Daar is toch niets op tegen? In tv-soaps wemelt het toch van dergelijke thema’s?
Maar in dit boek krijgen die een veel interessantere invulling.
Eerder verschenen in deze ‘Klassieker reeks’ bij het Davidsfonds ook al van Ed Franck:
Dracula, Robinson Crusoë, De klokkenluider, 20.000 mijlen onder zee, De hut van oom Tom,Moby Dick,…

ISBN: 9789059082144
Uitgeverij: Davidsfonds
Prijs: 16.50 euro

Tot zij hun afspraakje mist en plots verdwijnt. In het niets. Haar niet afgesloten auto met de sleutels erop en haar gsm zijn de enige aanwijzing dat ze op nauwelijks vijftig meter van hun rendez-vous is gestrand. Zal hij de politie waarschuwen? Maar dan moet hij hun geheim prijsgeven. Er is helemaal niets gebeurd tussen hen, maar wie gelooft dat? Pas dan stelt hij zich de vraag die hij zich zoveel eerder had moeten stellen: wie was zij dan?

Van alle vrouwen ter wereld was uitgerekend zij zijn leven binnengestapt.
De thriller gaat deze keer vooral rond de thema’s liefde en manipulatie?

Ik ben eigenlijk vertrokken met het idee van een liefdesverhaal te schrijven dat slecht afliep. Door mijn drie vorige boeken was ik tot de conclusie gekomen dat ik uiteindelijk altijd schrijf over de liefde. ‘Vermist’ over een wat ouder vrouw die haar man die verdwenen is toch nog altijd graag ziet. In ‘Verminkt’ de liefde van een vader voor zijn dochter en in ‘ Verdoemd’ de onvoorwaardelijke liefde.
En ik vond dat er tegenwoordig geen echt spannend boek meer geschreven was rond een liefdesverhaal. En dat is dan de opzet geworden. Dan stelde ik me de vraag hoe, wat,…
Bijvoorbeeld ‘Romeo en Julia’ is een van de mooiste thrillers die ooit geschreven zijn. Dus ik moest iets hebben dat die spanning aantrekt. Wat doen mensen als ze verliefd zijn? Dan komt als een van de eerste dingen steeds terug dat ze makkelijker manipuleerbaar zijn als ze smoorverliefd zijn.
Zo is het verhaal gegroeid.

Waar bij mijn andere boeken er een meer filosofische inslag was is dat in ‘Verliefd’ zeker niet het geval.

Vroeger zei u ik bedenk soms losse ideeën en die verweef ik nadien tot één verhaal dat is in dit boek inderdaad niet het geval.

Absoluut niet! Tot nu toe werkte ik heel chaotisch. Ik heb scenes die ik voor me zie, die ik me inbeeld. Dat komt dikwijls uit de dagelijkse realiteit en die ga ik dan aaneen breien. Zo zat ik dikwijls met twee, drie verhaallijnen die door elkaar speelden. Nu wou ik een heel simpel verhaal dat in één trek van voor naar achter gaat. Het gonsde er bij manier van spreken in één keer uit.
Het is in één lijn doorgeschreven, een verhaal dat als een trein rijdt eigenlijk.
Omdat ik eens iets anders wou doen, ik wou eigenlijk een soort van “simpel vertelselke”.

Wat in uw boeken ook steeds terugkomt is internet, mails, deze keer zelfs met gedrukte smileys.
De vervaging, het gemakkelijker zaken vertellen per mail. Op een bepaald moment zegt Rick zelf dat hij een mail naar zijn eigen vrouw wil sturen om zaken uit te leggen.

De trend is dat er meer en meer communicatiemiddelen zijn maar dat er steeds minder en minder echt gecommuniceerd wordt. In ‘Verdoemd’ had je dat iedereen speelt met internet en e-mail, maar hetgeen  wat ze te zien en horen krijgen willen ze eigenlijk niet zien en horen.
En hier wou ik voor een groot stuk inleggen dat communicatie zo is vergemakkelijkt maar dat het er niet meer van komt,…
Maar dan toch wel via een “e-mail relatie”. In die e-mail relatie gaan mensen persoonlijke zaken tegen elkaar vertellen terwijl ze elkaar nog maar amper gezien hebben. Men verliest door een e- mail een stuk van schaamtegevoel dat ze zouden hebben moesten ze ‘face to face’ staan. Je zou kunnen stellen dat de romance in het boek er nooit zou geweest zijn moest er geen email zijn.

Je hebt ook de “IK” figuur, alles voor zichzelf bekijken.

Dat is stilistisch deze keer, erg uitgediept, het is belangrijker geworden in die zin dat je de dialoog altijd tegen de kant moet beginnen. En hier in dit geval de Rik figuur doet dat niet die denkt en denkt nog eens en dan zegt hij iets en dan denkt hij en dan doet hij iets. En dat allemaal in één stroom. De “monologue interieur” zegt men dan. Dat heb ik geprobeerd bij hem zeker te accentueren door die stijlfiguur dan ook te gebruiken en niet de dialogen als iets apart te zien. Want dialoog is eigenlijk een stukje van de gedachten gang waarmee hij werkt.

Het gaat ook weer over gewone mensen als hoofdfiguur, al is Bruno misschien wel de belangrijkste.

Ik vind Bruno Carels eigenlijk de belangrijkste figuur, al is hij de minst uitgewerkte figuur.
Ja, door hem wordt je in het boek meegezogen.

Ja, hij is de man die het boek beheert. Je mag van Rik weten wat je wil en zijn gedachten volgen evenals van Ingrid maar eigenlijk is het de figuur waar je het minst van weet die het hele verhaal beheerst. Ik heb geprobeerd er zo weinig mogelijk over te zeggen.
Ik beschrijf mijn personages nooit echt van buiten zoals welke kleur haar ze hebben,..
Maar doordat die Bruno Carels een intrigerende figuur is ga je als lezer veel zelf invullen en daardoor ga je hem kennen. Dus hoe minder ik als schrijver er over zeg hoe meer de lezer er zijn eigen verhaaltje in kan steken. Slechte figuren zijn altijd interessanter dan “saaie” zoals Rik en Ingrid. Dat zijn twee mensen die wat op leeftijd zijn maar die eigenlijk niet veel hebben meegemaakt.

Op het einde van uw boek vermeldt u dat er heel wat citaten van andere schrijvers in uw boek verwerkt zijn.

Ik heb een schriftje en als ik een toffe zin tegenkom waarvan ik zeg ‘beter had ik het niet kunnen zeggen dan schrijf ik dat op. Ik heb ze hier in het boek gebruikt als een soort citaat zonder er expliciet als voetnoot bij te schrijven dit is van Elschot,…

Ik heb altijd gedacht in thrillers of spannende verhalen is alles reeds gezegd en ik denk dat dat waar is. Maar in liefdesverhalen is alles al duizend keer gezegd of zelf een miljoen keer dus daar kan je zeker niets nieuw zeggen.
Is het daarom ook dat u er deze keer die muziek bijgenomen heeft?
Inderdaad, ik vond dat je sommige dingen over de romantiek zo mooi gezegd zijn in een liedjestekst. En voor veel mensen kan het liedje zelf zijn dat ze zeggen ah ja zo ging die melodie en ze komen onmiddellijk in een gevoel dat ik wil oproepen.

Zo kan ik in enkele regels oproepen wat ik anders op een hele pagina moet gaan uitleggen.

Dus voor dit boek waren de citaten en de muziek heel functioneel.

Er is nu Vermist, Verminkt, Verdoemd, Verliefd. Mag ik een gok wagen voor de volgende titel:
Vervaging, Verdorven?

(lacht) Het zal eerder Verdorven kunnen zijn. Ik heb het nu heel plezierig gevonden om zo een door en door verdorven figuur te beschrijven. En ik heb nu al veel over triestige figuren geschreven,… Ik denk dat het volgende boek misschien wel weer over een verdorven figuur zal gaan, misschien wel een femme fatale. Nu een verdorven man en dan eens een verdorven vrouw.
Ik denk het.

Met ‘Verliefd’ is Patrick De Bruyn een nieuwe weg van schrijven ingeslagen, die het voor de lezer boeiend maakt om mee op weg te gaan in het verhaal.

 ISBN: 9789059082106
uitgeverij: Davidsfonds
prijs: 14.50 euro

  Is het een filosofisch werk?
Filosofisch is natuurlijk een groot woord. Maar ik denk als je filosofie ziet als ‘denken’ dan klopt het wel bij kinderen zeker vanaf de leeftijd van het eerste leerjaar.
De eerste lezers, als die beginnen na te denken over letters ze kunnen amper lezen, dus het zet hen aan tot denken.
Ik heb het ondertussen in alle eerste leerjaren in Sint-Genesius-Rode vertelt en er wordt toch wel wat afgedacht.
 

Bijvoorbeeld deze pagina doet het steeds goed.
Het begint met Ooo is een nul maar voor hen zijn het gewoon vormen.
Ooo is ook in 2 iets dubbel
letter en cijfer is nul maar zij zien dat dan gewoon als wiskunde 1+1=0 , maar je krijgt er dan ook visueel nog eens het gezichtje met de twee bij.

Hoe begin je aan zo een boek?
Ik krijg dat dus gewoon als een A4 bladzijde. Dan lees ik de tekst en komen er onmiddellijk beelden bijme op. Je kan dan bijvoorbeeld kiezen of de letters gezichtjes krijgen met armpjes en beentjes of je kiest voor een strakke vorm. Ik heb voor dat laatste gekozen.
Ik maak eerst en paar schetsen, probeer dan een paar prenten uit en als ik dan zie dat het werkt dan doe ik op die manier verder.
Wally De Doncker had ook gespeeld in z’n aangeleverde tekst groot en klein had hij ook reeds groter en kleiner getypt . M’n eerste reactie was dan ook zou het niet tof zijn om het typografisch op te lossen. Nu is het een mengeling van grafisch en typografisch geworden om het toegankelijker te maken voor kinderen.
Ik vertrek op de eerste pagina van een kind,heel toegankelijk om dan stilaan over de volgende pagina’s die vorm los te laten. En ik denk dat dat wel werkt.
De auteur en de uitgever waren heel enthousiast dat ik het zo grafisch heb gehouden.

Sommige thema’s zie je op één pagina andere lopen door over verschillende pagina’s.
Ik speel wel graag met de vorm van een boek.
En het is waar in alle boeken die ik tot nu toe gemaakt heb zit dat wel ergens in dat dingen terugkomen , herhaald worden , doorlopen. En kinderen hebben dat eigenlijk snel door.
Ik speel daarmee, zodat het niet te saai wordt.

U tekent ook voor volwassenen.
Ja daarbij werk ik toch nog wat anders.
Zoals eigenlijk de illustraties van ‘Alsjelieft!’ dat zijn de tekeningen die het dichtst bij mijn opleiding aanleunen.
Voornamelijk zwart-wit heel grafisch. Het is ook heel klassiek rood, zwart, wit, geknipt en pentekening.
Stilaan is er wat kleur ingekomen. Ik vind je moet pas kleur gebruiken als kleur nodig is.
Maar natuurlijk iedereen heeft wel graag een kleurrijk boek.
Zo gaat het dan naar heel kleurrijke prenten zoals voor Feeling want zij wouden zeer kleurrijke prenten. Dus daar kon ik dat ten volle gaan doen maar toch hou ik het graag sober.

Ik ben dan ook meer gebruik gaan maken van collages. Dat kwam bijvoorbeeld ook door de geschiedenisboeken reeks ‘het dagelijks leven in onze streken door de eeuwen heen’.
Ieder boek is een andere eeuw en ik had het gevoel als ik gewoon mijn grafische stijl aan hou dan kan ik gemakkelijk de 12 de eeuw aan maar wat doe ik dan later als ze over realisme beginnen, toppunt van schilderkunst,… daar ga ik niet aankunnen en zo is dat gekomen als ik al die stijlen door elkaar gooi, op de een of de andere manier blijft het dan toch nog van mij. Dat werkt wel goed. Want hoe hard ik mijn best ook doe om iets anders tye proberen ik kom nu steeds in deze zelfde stijl terecht.

Toekomstplannen?
- De geschiedenis boeken moeten een reeks van 10 boeken worden.
- En dan zijn er nog enkele projecten in voorbereiding maar deze zijn nog niet concreet.
- Ik ben te samen met een vriend een verhaaltje aan het maken voor de hele jonge kinderen.
Zo probeer ik steeds te verruimen en nieuwe uitdagingen aan te gaan.
En als je aan een illustrator om een ‘dedicatie’ in je boek vraagt dan krijg je,…

Biografie:
Jurgen volgde een opleiding voor Grafisch Vormgever aan het Sint-Lucas Instituut in Gent.
Hoewel hij dolgraag wou illustreren waren de atelieropdrachten, die eerste jaren, voornamelijk van typografische aard. Maar de typografie die hij toen zo vervloekte, laat hem nu niet meer los.
In 2002 studeerde Jurgen als Grafisch Vormgever af. En na een deugddoende vakantie begon hij het tekenwerk met lesgeven te combineren.

In 2003 debuteerde hij met ‘Alsjelieft!’, een geschenkboekje voor geliefden, geschreven door Geert De Kockere. Alsjelieft! werd in 2004 bekroond met de Plantin-Moretusprijs.

Samen met Guy Didelez & Joke de Vloedt maakte hij ‘De vis in de boom’, een poëtisch prentenboek voor jonge kinderen. ‘De vis in de boom’ werd in 2005 genomineerd voor de boekenpauw, de prijs voor het best geïllustreerde kinder- of jeugdboek van een Vlaams auteur.

In 2005 verschenen de eerste twee delen in de reeks over het dagelijks leven in onze streken door de eeuwen heen. Karel Maartense en Ludo Jongen stonden in voor de teksten. Het wordt een geschiedenisreeks ‘op mensenmaat’, waarin het leven van de gewone mens centraal staat. De boeken zijn bedoeld voor kinderen vanaf 9 jaar.

Naast het illustreren en vormgeven van kinder- en jeugdboeken, ontwerpt Jurgen ook voor volwassenen. Zijn prenten verschenen reeds in diverse kranten en tijdschriften. Daarnaast maakt hij boekkaften en theateraffiches.

website van Wally de Doncker : http://users.pandora.be/wally.de.doncker1/index.html
website van Jurgen Walschot: www.jurgenwalschot.be

‘Rand in Zicht’ werd gemaakt door vzw de Rand en Roularta Books,
telt 192 pagina’s en bevat een 250-tal luchtfoto’s van de rand met inleidende tekst van Guido Fonteyn.
Het boek is vanaf 31 januari 2007 te koop in alle Standaard Boekhandels.
In de RandKrant van februari verschijnt een kortingsbon waarmee u het boek voor slechts € 10,00 kunt kopen, de winkelprijs bedraagt € 19,90.

1842. Twee Engelse jongedames, Charlotte en Emily Brontë, komen naar Brussel om er hun Frans bij te schaven.
Als tegenprestatie voor het onderdak dat ze krijgen, moet Emily de blinde zus van de Duitse schilder Oskar Murmault begeleiden.
De relatie tussen Emily en de broer en zus wordt er een van onderdrukte en sensuele passie.
Met deze one shot wil scenarist Yves Leclercq een sombere maar tegelijkertijd flamboyante interpretatie geven van de gebeurtenissen die het literaire lot zouden bepalen van Emily Brontë, de auteur van het meesterwerk “Woeste Hoogten”

Wij ontmoeten de 23 jarige Jérôme Deleers uit Linkebeek op de boekenbeurs.
Hij levert met “Woeste hoogten” meteen een krachtig eerste werk af bij uitgeverij Casterman.

Hoe is het je gelukt om bij Casterman een strip te kunnen uitgeven?
Ik heb de voorbije jaren veel geleerd van René Follet. Hij heeft er voor gezorgd dat de uitgeverij tekeningen van mij te zien kreeg.
Zo is de uitgever me beginnen volgen en is de bal aan het rollen gegaan. Aan dit album heb ik twee jaar gewerkt.
Eerst was er de zoektocht naar de juiste scenarist. Ik kreeg verschillende scenario’s maar mijn voorkeur gaat uit naar de 19 de eeuw ,
de gebouwen uit die tijd in Brussel en Brugge, en zo een scenario zat er niet tussen.
Na een tijdje had ik een gesprek met scenarist Yves Declercq en we zijn beginnen praten over Brontë.
Het klikte! Ik kon mij uitleven in decors uit de 19 de eeuw.

Vanwaar die immense interesse in de 19 de eeuw?
Ik ben geboren in Brussel en hou van de architectuur in België uit die tijd en dat wou ik steeds tekenen.
Ook de film van From Hell (2001) van Johnny Depp gaf me veel inspiratie.

De strip heeft de indruk van een fotoroman te zijn door de realistische stijl van de tekeningen.
Achteraan het boek legt Jérôme zijn werkwijze uit.

 Jérôme Deleers wordt zeker een naam om te onthouden.

ISBN: 9030381590
Uitgeverij:Casterman
Uitvoering: gebonden boek
Prijs: 12.75 euro